علم نجوم و ستاره شناسي

اعضاي دور اين اورانوس و فصلهاي نهايي

محور دوراني اورانوس بسيار مايل روي پهلويش مي باشد ( ٩٠ ,٩٧ ) به جاي چرخان با محورش تقريباً روي سطح مدارش ايستاده است ( مانند همه سياره هاي ديگر ) ، اورانوس روي پهلويش چرخش مي کند ( تنها مسير مدارش ) اين محور دوراني سر چشمه فصلهاي نهايي اورانوس مي باشد .

يک تصادف فاجعه آميز با گروه بزرگ ديگري ساليان قبل ممکن سردار اورانوس روي پهلويش داشته باشد.

ماههاي اورانوس

   ماهها :

اورانوس  پنج ماه بزرگ ( دو تا توسط دبليوام هرچل در 1781 کشف شده بود و 2 تا توسط دبليوام لاسل در 1851 کشف شده و يکي توسط جي کوپتر در 1948 کشف شده بود) و تعدادي ماه کوچک دارد ( هر کدام بعدا کشف شده بودند )

ابرن دومين و بزرگترين ماه اورانوس  مي باشد . عکس توسط هيئت وياگر ناسا در 1986 گرفته شده بود.

تعداد ماه اورانوس به ترتيب فاصله از اورانيوم :

حلقه هاي اورانوس 

 اورانوس و حلقه هايش توسط دوربين مادون قرمز عکس گرفته شده اند .

 اورانوس يک کمر بند از ١١ حلقه باريک و ضعيف که تشکيل شده از سنگ و گرد وغبار دارا مي باشد اورانوس دايره اي شکل خيلي مدار هاي بيضي شکل هستند اين حلقه ها تنها قسمتي از اندازه حلقه هاي زحل که در ١٩٧٧ کشف شده مي باشد .

عرض حلقه ( کيلو متر )	فاصله از مرکز اورانوس ( کيلو متر )	حلقه
٩٨-٢٠	١٤٠، ٥١	اپسيلون
١تا٢	٢٠ ٠ ،٥٠	١٩٨٦ U R
٣تا٧	٢٩٠ ،٤٨	دلتا
١تا٤	٦٣٠ ،٤٧	گاما
کمتر ١تا٢	١٩٠ ،٤٧	اتا
٧تا١٢	٦٧٠ ،٤٥	تبا
٧تا١٢	٧٢٠ ،٤٤	آلفا
٢تا٣	٥٨٠ ،٤٢	حلقه ٤
٢تا٣	٢٣٠ ،٤٢	حلقه ٥
١تا٣	٨٤٠ ، ٤١	حلقه ٦
٠	٣٨٠٠٠	1986 uR

داخل اورانوس

ترکيب سياره گازي و منجمد مي باشد .

جو

  اين سياره در يک لايه ابر يخي پوشانده شده که اين سياره را در ١٨٥  mph  حلقه زده ( ساخته شده است از متان منجمد ، ١٠ تان . استيلن ) جو يخي اورانوس شامل ٨٣ % هيدروژن ، ١٥ % هليم و ٢ % متان مي باشد . لايه هاي بيروني جو سردترين هستند درجه حرارت و فشار زير لايه ابر پديدار مي شوند .

لايه هاي جامد مغرضانه

پايين جو ، يک لايه مايع از هيدروژن و هليم وجود دارد اين لايه از آب فشرده با آمونياک و متان تشکيل شده است .

هسته

اورانوس يک هسته سنگي مذاب حدود ١٠٥٠٠ مايل ( ١٧٠٠٠ کيلو متر ) و حدود ١٢٥٠٠ درجه فارنهايت ( ٦٩٢٧ درجه سانتي گراد ) دارد اين هسته يک جرم ٥ برابر بزرگتر از جرم زمين دارد.

اطلاعات جامع در مورد اورانوس

 

اورانوس هفتمين سياره از منظومه شمسي ما مي باشد اين سياره بزرگ يخي با ابر هايي پوشيده شده اند و توسط يک کمر بندي از ١١ حلقه و٢٢ ماه مشخص احاطه شده اند رنگ آبي اورانوس به دليلوجود متان در جو مي باشد اين مولکول رنگ قرمز روشن را جذب مي کند .            

محور  دوراني

محور دوراني اورانوس بسيار مايل روي پهلويش مي باشد به جاي چرخان با محورش تقريباً روي سطح مدار ايستاده ( شبيه همه سياره هاي ديگر منظومه شمسي ) اورانوس روي پهلو چرخش مي کند .                                                                                                                                 

( تنها مسير مدار ش ) اين محور دوراني سر چشمه فصلهايي نهايي اورانوس مي باشد براي اطلاعات بيشتر در مورد فصلهاي نهايي اينجا را کليک کنيد بخاطر جهت يابي محور هاي ايستاده آن يک بحثي از قطبهاي اورانوس که قطب شمال مي باشد وجود دارد اين بحثها هنوز يکي ديگر را راهنمايي نکرده است آيا اورانوس در يک مدار نزولي رسيندگي مي باشد ( مانند ونوس ) يا خير ( مانند سياره هاي ديگر ) ؟                                                                                                         

اندازه

اورانوس حدود ٦٩٠ ، ٣١ مايل در قطر مي باشد آن حدود ٤ برابر زمين است . اين غول گاز سومين سياره بزرگ در منظومه شمسي ما مي باشد ( بعد از مشتري و زحل )

جرم و جاذبه

جرم اورانوس حدود١٠  ×٦٨ ، ٨ کيلو گرم مي باشد آن حدود ١٤ برابر جرم زمين است جاذبه اورانوس تنها ٩١ % جاذبه زمين مي باشد چون که آن يک سياره بزرگ است

 نيروي جاذبه اي يک سياره که روي يک شي از سطح سياره اعمال مي شود متناسب با جرم و عکس شعاع مي باشد يک شخص ١٠٠ پوندي روي اورانوس ٩١ پوند روي زمين وزن دارد

 

طول روز و سال اورانوس

هر روز اورانوس ٩ ، ١٧ ساعت زمين را مي گيرد يک سال اورانوس ٧ ٠ / ٨٤ سال زمين را مي گيرد آن ٧ ٠/٨٤  سال زمين را براي اورانوس که خورشيد را يکبار دور مي زند مي گيرد.

مدار اورانوس و فاصله از خورشيد

اورانوس ١٩ برابر دور تر از خورشيد نسبت به زمين است ميانگينش ١٨ ، ١٩  مي باشد در افلاين ( دور ترين نقطه در مدار شمسي ) حدود ٠٠٠ , ٠٠٠ , ٨٥٠ , ١ مايل از خورشيد است در پرلاين ( نزديکترين نقطه در مدار خورشيد ي ) حدود ٠٠٠ , ٠٠٠ , ٧٠٠ , ١ مايل از خورشيد است.

درجه حرارت

درجه حرارت روي سطح لايه ابر اورانوس ٣٥٠- درجه فارنهايت ( ٥٩ کلوين ) مي باشد . اورانوس در مقايسه با گاز هاي ديگر مشتري ، زحل ، نپتون گرماي کمي بيرون مي دهد .

ترکيب خاکي و جو

اورانوس يک سياره گازي , منجمد با يک هسته مذاب مي باشد جو اورانوس شا مل ٨٣% هيدروژن ، ١٥ % هليم و ٢ % متان است .براي اطلاعات بيشتر در مورد ترکيب و ساخت اينجا را کليک کنيد.

حلقه ها

اورانوس يک کمر بندي از١١  حلقه باريک و ضعيف که تشکيل شده ازسنگ و گرد وغبار دارا مي باشد . اورانوس دايره اي مدارهاي خيلي بيضي شکل است . اين حلقه ها تنها يک قسمتي از حلقه هاي زحل ميباشد و در سال ١٩٧٧ کشف شده است . عکس – اورانوس و حلقه هايش توسط يک دوربين مادون قرمز عکس گرفته شده اند .

ماهها

اورانوس ٥  ماه بزرگ و تعدادي ماه کوچک دارد ( ماه بزرگ ٢  تا توسط دبليوام هرچل در ١٧٨١ کشف شده ، ٢ تا توسط دبليوام لاسل در ١٨٥١ و يکي توسط جي کوپر در ١٩٤٨ ) ( ماه کوچک بعداً کشف شده است ) براي اطلاعات بيشتر درباره ماههاي اورانوس اينجا را کليک کنيد . ابرن بزرگترين ماه اورانوس است عکس توسط هيئت وياگر ناسا در ١٩٨٦  گرفته شده است .

کشف اورانوس

اورانوس توسط اختر شناس انگليسي ويليام هر چل در ١٣ مارچ ١٧٨١ کشف شد هرچل همچنين ٢ ماه اورانوس ( تيتانيا و ابرن ) و تعدادي ماه زهل را کشف شد

مقايسه اورانوس – زمين

نام اورانوس و نماد

اين سياره توسط اختر شناس انگلسي ويليام هرچل نامگذاري شد او آن را     جورجياني ( به معني سياره جورجي ) پادشاه  جورج ٣ انگلستان صدا زد . اسمش بعداً به اورانوس ، خداي اسطوره اي آسمان اورانوس  تغيير يافت اسم اورانوس توسط اختر شناس آلماني جوهان الرت بود پيشنهاد شده است

 اين نمادي از سياره اورانوس مي باشد .

مشاهدات فضا پيما

اورانوس توسط وياگر ٢ ناسا کسي که به آن در ٢٤ جنري ١٩٨٦ نزديکي يافت ديده شد.

به غبارها و صخره های موجود در فضا شهابواره می گویند. دو منبع شهابواره ها عبارتند از: ستارگان دنباله دار و سیارکها.
ستاره های دنباله دار هنگام نزدیک شدن به خورشید، غبارها و تکه هایی از خود را از دست داده و تبخیر می شوند. سیارکها نیز هنگام تصادم، تکه هایی از خود بر جای می گذارند. هر سال حدود 215000 تن از این مواد وارد جو می شوند.
در جو زمین، اصطکاک بین شهابواره ها و مولکولهای هوا طیفی از نور ایجاد می کند که شهاب نامیده می شود. اگر شهابواره کاملا نسوزد، به زمین بر خورد می کند که در این صورت شهابسنگ نامیده می شود.

شهاب یا تیر شهاب خطی از نور است که هنگام سوختن شهابواره در جو زمین ایجاد می شود. در یکشب صاف و بدون مهتاب، حدود 10 شهاب در ساعت قابل رویت هستند. تعداد شهابهای قابل مشاهده در حدود ساعت 4 بامداد به حداکثر می رسد، زیرا بیننده در قسمتی از زمین قرار می گیرد که مستقیما درجهت غبارهای فضایی است.
بهترین زمان مشاهده شهابها هنگام رگبار شهابهاست که هنگام عبور زمین از یک جریان غباری بر جای مانده از یک ستاره دنباله دار صورت می گیرد.

رگبار شهابها

بعضی از گروههای شهابها، به خلاف سقوط غیر قابل پیش بینی شهابسنگها، در فاصله های زمانی کم و بیش منظمی در آسمان ظاهر می شود این نمایشها را رگبارهای شهابی می نامند. شمار شهابهای یک رگبار در دوره نهایی فعالیت رگباری، کاملاً متغیر است و ممکن است حداقل آن عرض یک ساعت، 5 و یا حتی کمتر باشد و حداکثر آن به حدود 75 سر بزند با این حال گاهی تواتر ظهور یا شمار شهابها بسیار بیشتر است در عرض یک ساعت ممکن است هزاران شهاب مشاهده شوند مثلاً برآورد شده است که حدود 35000 شهاب در عرض یک ساعت در جریان رگبار شهابی اسدی نوامبر 1833 به زمین افتادند این نمایش تماشایی که یک باران شهابی تند واقعی بود تقریباً همه بینندگان را وحشت زده کرد.
از دیگر رگبارهای شهابی تماشایی باید رگبارهای شهابی چیاکو پینید یا نواژدهایی اکتبر 1933 و 1946 و رگبار اسدی سپیده دم 17 نوامبر 1966 را نام برد. در بعضی موارد، رگبارهای شهابی را از روی ستارگان دنباله دار نامگذاری می کنند مثلاً نام جیاکوپینید ها از نام ستاره دنباله دار جیاکو پینید و نیز نام بیلایها از ستاره دنباله دار بیلا گرفته شده است با این حال به طور کلی صورتی که در آن مدار روشن با مرئی یک رگبار شهابی واقع شده است، در نامگذاری رگبار شهابی نقش تعیین کننده ای دارد. اغلب مشاهده شده است که در مدار رگبار شهابی با مدار ستارگان دنباله دار تطابق دارد و در نتیجه دانشمندان به طور کلی به این نتیجه می رسند که رگبارهای شهابی خرده ریزه هایی از ستارگان دنباله دار موجودند.

عبور از مدار يك دنباله دار :‌ رگبار شهاب يا شهاب باران

گاهي زمين از ميان مدار بعضي دنباله دارها مي گذرد . در اين هنگام ذرات دور دنباله دار ( مثل سنگ ها و … )

زمين را بمباران مي كنند و در جو زمين مشتعل مي شوند .اين پديده را رگبار شهاب مي نامند و شهاب هاي زيادي در زمان نسبتاً كوتاهي در مسيرهاي تقريباً موازي به جو زمين برخورد ميكنند .

زمان هر رگبار شهاب در هر سال را مي توان پيشگويي كرد نام رگبارهاي شهاب برگرفته از صورت فلكي منشأ آنها است رگبار شهاب بزرگ جديد ( يك طوفان شهاب ) رگبار لئوفيد نوامبر 1999 بود و انتظار مي رفت كه هزاران شهاب سنگ در هر ساعت داشته باشد .

کجا ستاره های دنباله دار سر چشمه گرفتند ؟

دوره طولانی ستاره دنباله دار – ( ستاره های دنباله دار یا دوره دورانی حدود بیشتر 200 سال و بالای 30 میلیون سال ) ابر ارت یک ابری از گرد غبار که منظومه شمسی را احاطه کرده است این ابر ممکن در جایی که دوره ستارهای دنباله دار منشأ گرفته اند باشد . ابر ارت کسی که زندگی در آن جا در 1950 پیشنهاد کرد نامگذاری شده است . دوره کوتاه ستار دنباله دار ( ستاره های دنباله دار با یک دوره دورانی زیر 200 سال ) کوپر بلت یک ناحیه آن سوی نپتون در ابتدای 70000 مدار کوچک قرار دارد این کور بند از 30 تا 50 قرار دارد و در سال 19920 کشف شده است .

مقدمه اي بر ستارگان دنباله دار

ستاره دنباله دار يك جسم سماوي كوچك يخي است كه در مداري به دور خورشيد مي گردد و از يك هسته ( جامد ، يخي ،‌گاز و غبار ) و هاله گازي ( بخار آب ، دي اكسيدكربن و ديگر گازها ) و يك دنباله طويل ( متشكل از غبار و گازهاي يونيزه )‌تشكيل شده است . وقتي كه ستاره دنباله دار به خورشيد نزديك مي شود . دنباله آن تغيير مي كند ، دنباله آن به دليل باد خورشيدي دورتر از خورشيد قرار مي گيرد . طول دنباله مي تواند تا 250 ميليون كيلومتر بر سد و بيشتر از آنچه است كه ما مي توانيم ببينيم ، ستاره دنباله دار در مدارهاي شديداً مختلف المركز خود فقط وقتي كه نزديك خورشيد است قابل مشاهده است

قسمت هاي يك دنباله دار

هسته : هسته يك مركز منجمد است كه سر دنباله دار است . و از يخ ،‌گاز و غبار تشكيل شده است هسته بيشترين مقدار جرم توده را دارد اما بسيار كوچك است ( عرض آن حدود يك تا ده كيلومتر يا بيشتر است ) .

هاله : هاله يك توده كروي از گاز است كه هسته دنباله دار را احاطه مي كند و حدود يك ميليون كيلومتر است و از بخار آب ،‌گاز دي اكسيدكربن ، آمونياك ، غبار و گازهاي طبيعي ديگر كه از هسته جامد متصاعد شده هاله و هسته سر يك دنباله دار را تشكيل مي دهند .

دنباله يوني : دنباله انباشته اي از گازها ( يوني ) هميشه دورتر از خورشيد قرار مي گيرد . زيرا بادهاي خورشيدي ( طوفانهاي يوني با سرعت زياد از خورشيد منشأ مي گيرند ) آنها را به عقب مي رانند ( گاهي آن را دنباله پلاسمايي نيز مي نامند ) . وقتي كه دنباله دار به خورشيد نزديك مي شود دنباله يوني پشت سر دنباله دار قرار مي گيرد وقتي دنباله دار از خورشيد دور مي شود ،  دنباله ممكن است به طور بيش از 100 ميليون كيلومتر برسد .

دنباله غباري : دنباله غباري يك دنباله وسيع و طويل است كه از ذرات غبار ميكروسكوپي كه توسط فوتون هاي خورشيدي بافر شده ، تشكيل شده است . اين دنباله منحني به آرامي از حركت دنباله دار ايجاد مي شوند و وقتي كه دنباله دار از خورشيد دور شود . محو مي شود .

پوشش هيدروژني : گاز هيدروژن سرو دنباله دنباله دار را به طول ميليونها مايل ( معمولاً در فاصله بين دنباله يوني و دنباله غباري احاطه كرده . پوشش هيدروژني به عرض ده ميليون كيلومتر و طول 100 ميليون كيلومتر هسته را احاطه كرده است .

و دقتي كه دنباله دار به خورشيد نزديك مي شود اندازه آن بزرگتر مي شود .

مدار دنباله دار

دنباله دار در مدارهاي شديداً بيضوي به دور خورشيد گردش مي كند . سرعت آن در هنگام نزديك شدن به خورشيد بيشتر و وقتي كه به دورترين نقطه در مدار برسد كاهش مي يابد .

دنباله دار فقط وقتي كه به خورشيد نزديك است روشن مي شود ( به حالت بخار در مي آيد ) و در دورترين نقطه مدار تاريك است ( كاملاً غير قابل رؤيت ) بادهاي خورشيدي دنباله را به سمت دورتر از خورشيد مي رانند .

بعضي دنباله دارها يا به خورشيد برخورد مي كنند و يا چنان نزديك مي شوند كه منفجر مي شوند اين دنباله دارها Sungrazers ناميده مي شوند .

كشف دنباله دار

     گروه اعزامي غبارهاي ستاره اي ناسا دنباله دار wild 2 را در 2004 ملاقات نموده و نمونه اي از ذرات دنباله دار را گرفته و به زمين باز خواهد گشت . فضاپیمای كوچك ( حدود 770 پوند ،‌350 كيلوگرم ) در هفتم فوريه 1999 به فضا پرتاب شد و دنباله دار wild 2 را در دوم ژانويه 2004 ملاقات نموده و در 15 ژانويه 2006 و در غرب بوتا در ايالات متحده به زمين باز خواهد گشت . دنباله دار wild2 يك دنباله دار با دوره كوتاه است كه توسط ستاره شناس سوئيسي پل ويلد ( paul wild ) در 6 ژانويه 1978 كشف شد . هسته دنباله دار  حدود 3 مايل (5 كيلومتر) است . مدار  wild2 به دور خورشيد 39/6 سال است و مدار بيضوي آن از حدود مدار مريخ تا مدار مشتري است .

گلوله هاي برفي جهان

يك تئوري بسيار جنجال برانگيز و جديد است كه براساس آن دنباله دارها‌ ( متشكل از آب منجمد ) به طور مداوم زمين را بمباران مي كنند . اين گلوله برفها ( شايد ) با سيستم فرضي ماهواره قطبي مشاهده شوند .در اين تئوري دنباله دارهاي منجمد در اتمسفر بخار مي شوند و بخار آب را به محيط اضافه ميكنند .

منشأ دنباله دارها كجاست